Pochodzenie Pereł

Perły to naturalny wytwór perłopławów – małży morskich i słodkowodnych – tworzony na skutek podrażnienia tkanki małża przez obce ciało. Wytwarzane są wtedy wokół niego koncentryczne warstwy masy perłowej, z której zbudowana jest perła. Zwykle kulista, o pięknym połysku. Każdy gatunek małża wytwarza perły o innej barwie, na którą wpływ ma także środowisko naturalne, na przykład temperatura i skład wody oraz głębokość, na jakiej perła powstawała. Wyróżnia się dwa podstawowe rodzaje pereł: hodowlane i naturalne, które są niezwykle rzadkie i bardzo cenne. Ważnymi kryteriami, mającymi wpływ na wartość perły są jej masa (wielkość) i forma. Generalnie można powiedzieć, że im perła jest większa, a jej kształt bardziej symetryczny i zbliżony do ideału, tym jest cenniejsza. Przy ustalaniu wartości perły brane są także pod uwagę grubość powłoki (perły hodowlane) oraz budowa i wygląd jej powierzchni. Duże znaczenie mają także barwa perły, jej odcień oraz jakość połysku. W przypadku wzorów biżuterii takich jak naszyjnik, złożonych z wielu pereł, na jego wartość wpływa także stopień precyzji osiągnięty w doborze pereł. Najcenniejsze są wzory z perłami perfekcyjnie dobranymi pod względem wielkości, kształtu, barwy czy połysku.

Perły, ze względu na sposób powstawania dzielą się na hodowlane oraz naturalne, które są niezwykle rzadkie i osiągają bardzo wysokie ceny. Większość biżuterii oferowanej przez sklepy jubilerskie zdobią perły hodowlane, nazywane także hodowanymi. Udoskonaloną metodę hodowli pereł opracowano na przełomie XIX i XX wieku w Japonii, gdzie powstają perły akoya. Hodowla pereł jest niezwykle trudna i pracochłonna. dopiero po dwóch lub trzech latach rozwoju małż akoya w precyzyjnie dobranym środowisku wodnym, można dokonać zaszczepienia przyszłego jądra perły. Praktyka pokazała, że najlepszym „zarodkiem” jest drobny fragment muszli małży słodkowodnej, o kulistym kształcie. Po zaszczepieniu co trzy tygodnie wyciąga się małże z wody i oczyszcza ich muszle z pasożytów. Po około dwudziestu miesiącach można pozyskiwać uformowane perły, których powłoka osiągnęła wystarczającą grubość. Obecnie przyjmuje się, że grubość wynosząca od 0,4 do 0,6 milimetra charakteryzuje perły dobrej jakości.

Perły dzielą się na morskie i słodkowodne. Wśród pereł morskich, ze względu na obszar geograficzny z którego pochodzą, stosuje się podział na trzy podstawowe grupy: perły tahitańskie, które zwykle są większe i droższe od pozostałych, perły japońskie (znane pod nazwą Akoya) oraz perły Mórz Południowych, wywodzące się z wybrzeży Australii i wysp Polinezji. Perły słodkowodne hoduje się w rzekach i jeziorach, których wody spełniają kryteria bardzo szczegółowo opracowane dla poszczególnych rodzajów małż. Skład chemiczny wody, jej temperatura i czystość to tylko niektóre z nich. Najczęściej spotykane perły słodkowodne pochodzą z Chin, Rosji, Mongolii, Kanady i USA. W zależności od środowiska i miejsca pochodzenia, perły wytwarzane są w różnych gatunkach małży, co ma wpływ na ich charakterystykę i wartość.

Oprócz pereł o kształcie sferycznym, zbliżonym do kolistego, spotyka się także perły o kształtach bardzo nieregularnych, fantazyjnych, tzw. perły barokowe. Oprócz niebanalnej formy, ich atutem jest gama kolorów, którą zwykle mieni się nieregularna, załamująca się powierzchnia perły. Warto dodać, że nazwa „Barok” – obejmująca w historii kultury europejskiej zjawiska artystyczne powstałe od końca XVI do połowy XVIII wieku – pochodzi od włoskiego słowa barocco, czyli dziwaczny. Według jednej z hipotez termin ten pochodzi od portugalskiego słowa, oznaczającego perłę o nieregularnym, fantazyjnym, „żywiołowym” kształcie. Od wieków ludzie zachwycali się ich pięknem. Wierzono, że perły to łzy bogów, a w starożytnym Rzymie traktowano je jako afrodyzjak i dodawano do napojów miłosnych. Zdobiły królewskie korony, klejnoty i szaty. Inspirowały wielu artystów. Jednym z najsłynniejszych obrazów świata jest dzieło Jana Vermeera van Delft „Dziewczyna z perłą”, które powstało ok. 1665 (muzeum Mauritshuis, Haga). Nazywane często „Mona Lisą Północy”, przedstawia portret dziewczyny z kolczykiem, z perłą w kształcie łezki. Sam obraz, jego bohaterka oraz Vermeer stanowili inspirację dla innych twórców. Pisarka Tracy Chevalier napisała między innymi powieść „Dziewczyna z perłą”, na podstawie której w 2003 roku reżyser Peter Webber nakręcił głośny film pod tym samym tytułem.

Źródło: Poradnik YES